1 ay önce|Yazan: SELAMİ KURT|1 dakika
ÖMÜR AYNASI Dünyaya gelmekten, murat ne imiş, Kendi benliğini, bilmekmiş meğer. Nefsine kapılmak, ağır yük imiş, Gururu yerlere, sermekmiş meğer.
ÖMÜR AYNASI Dünyaya gelmekten, murat ne imiş, Kendi benliğini, bilmekmiş meğer. Nefsine kapılmak, ağır yük imiş, Gururu yerlere, sermekmiş meğer.
Okullar açarak, aydınlanmalı, Cehalet pasını, hepten atmalı. Her canı bir görüp, sevgi katmalı, Gönül sarayına, girmekmiş meğer.
Zengini fakiri, ayıran şaşar, Hırsın peşindeki, engine düşer. Sabırla yürüyen, dağları aşar, Varlığın sırrına, ermekmiş meğer.
Bir lokma ekmeği, bölüşmek gerek, Mazlumun derdiyle, örtüşmek gerek. Hakk’ın divanında, birleşmek gerek, Kardeşlik bağını, örmekmiş meğer.
Gezgin söyler durur, sözü özünden, Sakınır kendisin, namert gözünden. Ayrılma sakın ha, ilim izinden, İnsanlık çiçeğin, dermekmiş meğer. YUSUF GÜL (GEZGİN) HATAY